Retrospektivt

I fjor var våren også sein, ser eg i arkivet. Men for to år sidan hadde eg blomstrande krokus og snøklokker i hagen på denne tida, bildet er tatt ein gong tidlig i mars 2008 og viser det som sannsynligvis er Crocus chrysanthushybriden 'Cream Beauty', den sto her i hagen når me flytta hit og eg har prøvd å spre den litt utover. Får sjå i år om eg har lukkast.

I år ligg snøen enno djup men den er heilt klart på retur. I dag har eg vore ute og faktisk gjort litt hagearbeid, eg grov fram tre av julerosene mine i håp om at dei då vil komme litt tidlegare i blom. Det var knoppar der, så det er håp! Etterpå sat me i solveggen, åt appelsin og nytte strålene. Neste veke er det meldt regn, då håpar eg Kong Vinter får nådestøtet for denne gang.

Høner i snøen

Det tok lang tid før den vesle hønseflokken vår våga seg utanfor huset sitt etter snøen som falt i fjor. Men med snørekord i Bergen og kvitt dekke i over to månader hadde dei i grunnen ikkje noko val tilslutt om dei ville ha frisk luft. No har dei to matronene i flokken blitt riktig så eventyrlystne og spaserar seg gjerne ein tur der det er måkt. Dei er begge av rasen australorps, store, tjukke, rolige høner som kan bli veldig tamme. Dei legg lysebrune egg med god storleik. Er dei ikkje fine?

Forrige veke hadde me besøk her i hagen, av det slaget som ikkje er velkoment. Eg kasta tilfeldigvis eit blikk ut vinduet og fekk både åndenød og hjerteklapp når eg såg hønsehauken som sat på ein av staurane i hønsegarden! Heldigvis er det nettingtak over garden, ellers kunne det gått riktig gale. Vanlegvis går jo hønene relativt fritt i utkanten av hagen når me er heime, men det spørs om ikkje me må passe betre på i framtida no når hauken har oppdaga dei. Utriveleg. Men når det er sagt så er det jo eit privilegium å bu så nært byen som me gjør og likevel ha moglegheita til å sjå slike fantastiske dyr i vår eigen hage. For flott var den!

Hortensiakniplingar

På eit blomstermarked i Paris kom eg over ei bod som solgte hortensia i alle variantar. Alan Titchmarsh skildra ein gong eit peonbed som eit glimt ned i ei kvinnes undertøyskuffe - blonder, rysjer og pastellfargar i overflod. Treffande. Det passar også på desse hortensiene, synest eg, kan det bli meir sukkersøtt enn dette?

Det er håp

Så kom det meir snø, her er rosebedet mitt:

Sånn skal det vel ikkje vere her på Vestlandet, det er ein grunn til at me bur her og ikkje i meir vinterkalde strøk. Me likar regnver og milde vintrar! Det er snart mars og snøklokkene burde vere på veg opp av jorda, enkelte stader kunne krokusen nesten vore i blom allereie om ein legg godvilja til. Hadde det ikkje vore for denne snøen.

Men den biologiske klokka til enkelte av oss her i Blåbærhagen tikkar visst mot vår. I dag var det nemlig fem egg i hønsehuset, det er ikkje verst i ein flokk på seks høner! I heile vinter har det vore berre eitt egg om dagen, dei siste to vekene har det auka til to eller tre, og no har altså heile fem høner sett i gang produksjonen. Det må vel vere eit rimelig sikkert vårteikn? Fornuften i meg veit jo at kalenderen går sin gang, men likevel kjennest det som om denne vinteren aldri skal ta slutt. Så fem nydelige egg som venta på meg i dag gjorde ventetida litt lettare. Visst er dei vel fine?

Eg vil ha verskifte!

Det er nok no. Eg ønsker meg regn. Sipregn og lave skyar, skodde og plsusgrader. Fuktigheit. Frisk duft av mose og jord i nasen, vassdropar i håret, gummistøvlar på beina. Kan eg få det?

Men vinterhagen er fin, eg gir han det. Skjora sine spor som små saumar i snøen, dei blå tonene i snøen, bare kvistar som kniplingar mot klar himmel.

Og det er jo faktisk varmt i sola! Kakao og appelsin utgjorde årets første måltid i hagen i år, og det smakte.

Fuglane er flittige spisegjester enno, me håpar på fleire arter enn dei vanlege meisane og raudstrupen. Eg trur me har hatt grønnsisik på besøk dei siste dagane, kanskje blir den varmare i trøya snart og viser seg litt tydelegare. Kokosnøtta er i alle fall uhorveleg populær blant blåmeisane.

Gjett om eg kosar meg med det nye kameraet?

Tilvekst

Siste skot på stamma kom til verda 24. januar og har no tilbrakt eit par dagar i Blåbærheimen med å bli kjent med oss andre. Me er sjølvsagt heilt forelska, storesøstra på to og eit halvt inkludert. Han er ein stille og roleg gut, men når han vel gir lyd frå seg er røsta kraftig med ei aning rust. Dette førte til at far hans utbraut at guten var som ein liten trompet, noko søstra syns var ustyrteleg morsomt. Ho har kalt han trompeten sidan, og det ser ut til at det blir eit kjælenamn som festar seg, på same måte som ho går under namnet Pionen. Trompeten og Pionen, ingen dårlig produksjon det spør du meg. Helsing stolt mamma.

Nytt kamera!

No er eg lei av frostige bilder i blåtoner av snø, is og vinterlandskap. Eg kjøpte meg nytt kamera etter jul, endeleg speilrefleks igjen! Det blei Nikon sitt billige, D3000. Det har fått gode omtaler og med Nikon kan eg låne utstyr av bror min fotografen. Eg har ikkje fått eksperimentert så mykje med det ettersom eg knapt er utanfor døra om dagen. Men her er i alle fall liljene me fekk frå våre hyggelege nyttårsgjester. Eg kasta buketten i komposten i dag og då var den riktignok bikka over men den sto altså fint i nesten tre veker. Det kallar eg snittblomar med valuta for pengane!

Eg ventar enno på baby, har no gått fem dagar over termin. Det drøyer med andre ord. Men det er vel berre ein ting å gjøre, og det er å la tida gå sin gang. I mellomtida planlegg eg rosehekk og peonbed, og gler meg til eg er i form til å ta spaden fatt igjen!

2010

Godt nytt år frå Blåbærhagen! Her er både folk og fjørfe nedsnødd, men sola skin så det gnistrar ute og så lenge eg kan vere inne og sjå ut er eg fornøyd. Eg har ein fast plass i sofaen der eg har utsikt til begge fugleforingsplassane våre, og der held eg meg mykje... Det er masse liv å sjå på, blåmeis, kjøttmeis, granmeis, svarttrost, skjor, ei og anna kråke og ikkje minst vår faste raudstrupe. Den mest populære foringsstasjonen er i lønnene bak hønsehuset som de ser under, der heng det fuglenek, halve kokosnøtter, heimelaga og kjøpte meisebollar. Her er det gjester omtrent heile tida. Skjorene og raudstrupa tar også jevnleg turen inn i hønsegarden, hønene får brød- og matrestar der kvar morgon men dei nektar å vere ute særleg lenge om gongen i denne kulda. Dermed får dei ikkje tid til å ete opp alt, og det er nok dei andre glade for.

Eg funderar på om eg skal begynne å så litt snart, men no er det berre ti dagar igjen til termin og det er kanskje lurast å vente til det er overstått. Eg har riktignok sterke mistanker om at det vil gå lengre, men ein veit jo aldri. Ein ting er sikkert - det skal bli godt å få tilbake normal førlegheit! Denne våren og sommaren har eg jo permisjon og har visjonar om å få gjort mykje... Eg håpar 2010 blir eit fantastisk hageår i Blåbærhagen og hos alle de andre som er innom. Tusen takk for alle fine kommentarar her hos meg og alle andre gode hagebloggar som eg set pris på å lese!

Ei (jule)rose sprunge

Ja, eg juksar litt. Bildet er tatt i vår, men det er likefullt ei julerose og med den vil eg ønske alle god jul! I Blåbærhagen har me godt over 20 cm snø, og har frå no av tenkt å halde oss her i ro og fred resten av julehelga. Fire slag julekaker er bakt, julevørterbrødet står til heving, spiced beef skal på kok i morgon tidleg og pinnekjøttet ligg snart i vatn. Julegrana står i kjellaren og skal opp i stova i løpet av kvelden for pynting, og småfuglane har fått ut heimelaga luksusmeisebollar. Mannen i huset har vaska golv og bore ved. Eg trur me er klare. Håpar alle som les dette får ei julefeiring akkurat slik dei ønskar seg den!

Kransar

Eg laga meg eit par kransar her om dagen, med materialer frå skogen og hagen. Det einaste som ikkje kom herfrå var ei grein med kristtorn som me henta hos søstra mi som bur i kristtornland. Me var der helga for to veker sidan for å hente juletre i skogen, ein nyetablert tradisjon som me håpar skal bli langvarig. Ho bur på eit småbruk med tilhøyrande skog og der er ein del smågraner også. I og med at skogen mild sagt er i brattelia kunne ikkje eg vere med med opp i år. Men mannen min ordna saken, og var flink og tok med kristtorn til meg også. Han veit kva eg vil ha, den fyren! Gran og kristtorn vart parkert utanfor huset ved nedkomsten frå fjellet mens ekspedisjonen fòr inn for å varme seg på kaffi og julekaker, det var surt og sterk vind den helga. Trur du ikkje kristtorngreina mi blåste metervis avstad rett inn i kalkungarden der den umiddelbart vart hoppa på av to svære bronsekalkuner som syns bæra såg veldig fristande ut... Resultatet var at eg har omlag seks bær igjen på kransen min.

I slle fall, den store kransen som heng på inngangsdøra er mose på halmkrans, blåbærlyng, tyttebærlyng, einer med bær, gravmyrt, lav og kristtorn. Så ville eg lage ein til, den er enklare men med stort sett same materialer berre på ein krans av vridde kvistar. Den heng på hønsehuset, fjørfeet set nok pris på litt julestemning tenker eg.