Så er det vinter...

...og det er på tide med eit livsteikn. Det har vore stilt her lenge. Det har ikkje vore den mest inspirerande sommaren, kaldt og vått og breiflabb overalt. Ok, ikkje breiflabb kanskje, men storkjefta klauvdyr har her i alle fall vore. Hjortegjerdet har fungert fint, men det hjelper ikkje når naboen manglar nokre meter på si side og løyser problemet ved å spenne opp hyssing mellom nokre buskar. Så hjorten kom seg inn eit par gonger og fekk gjort litt skade i år også. Verst gjekk det utover fem nykjøpte frukttre som knapt hadde kome seg i jorda. Er det rart ein stakkar går litt hagelei?

Elles har me utvida hagen med eit halvt mål steinrøys, me har fått kjøpt den ubyggbare nabotomta for ein relativt billig penge. Der er det overgrodd med villnisspirea og parkslirekne, men eg trur me skal få skikk på det. Det blir mannen i huset sitt prosjekt, han og minsteguten skal vere heime heile våren og gjøre nybrottsarbeid. Han har planar om andedam, kaninoppdrett og drivhus der borte, bøkehekk mot skogen og frukttre i skråningen. Stakkars mann, han trudde han gifta seg med ei hagegal dame men no har eg visst mista gløden. Heldigvis er han i stand til å bere fakkelen åleine for tida, så får me satse på at eg kjem tilbake til det med tid og stunder. I mellomtida har eg tilbudt han å bli gjestebloggar på Blåbærhagen, kanskje han slår til på det? Eller kanskje eg blir flinkare sjølv framover, eg merkar no at det var fint å vere tilbake!

Og det er fleire grunner til at hagen ikkje har vore i fokus i sommar, eg har hatt det travelt med heilt andre ting. Ein liten nettbutikk har det blitt og eg har brukt mykje tid på å sette meg inn i det tekniske, leite opp leverandørar, fikse ditt og datt. No er den ferdig og eg er fornøyd! Så om du er ute etter miljøvennlege hobbyartiklar som metervare i økobomull eller resirkulerte papirvarer er dette staden å gå, og velkomen skal du vere.

Haustkrans av bjørkeris, snøbær, mispel og salvie, inspirert av Moseplassens instruksjonsvideo

Sju tilfeldige fakta

Sigrid og Berit har gitt meg ei utmerking med tilhøyrande utfordring; eg skal fortelje sju ting om meg sjølv.

1. Eg skal få avkom nr. 2 om to-tre månader, dei seier det er ein gut og han gjør seg allereie bemerka ved å ta førligheita frå mor si så ho ikkje kan få satt alle løkane som ligg på vent i kjellaren.

2. Eg har heldigvis ein ualminnelig snill mann som gjør det meste for å halde meg fornøyd, det inkluderar setting av nevnte løkar no til helga.

3. Eg får ei sterk oppleving av glede når eg kan henge klesvasken ut til tørk i hagen.

4. Eg er fødd dagen etter at Jens Bjørneboe døydde.

5. Til tross for skrøpelig bekken og krykker syns eg det er ganske kjekt å vere gravid, men gler meg likevel til eg kan gå med høyhælte sko og snertne kjolar og drikke calvados igjen.

6. Eg gler meg også til i morgon, då skal eg på loppemarknad og det er ein av favorittsyslane mine.

7. Eg klarar ikkje for alt i verda å finne ein vegglampe eg likar til den litt for mørke stova vår.

Denne her ser ut til å ha vore på runde hos dei fleste, så eg sender den ikkje vidare til nokon spesiell. Om nokon skulle føle seg kalla, så værsågod!

Under torva

Når ein rotar rundt i ein gamal hage dukkar det opp litt av kvart. Her i Blåbærhagen har det budd folk i over femti år, og det er tydeleg at ikkje alle hadde same haldningar til kjeldesortering som det me har... Det dukkar opp rot og skrot overalt, her er eit utval av det meir fotogene skrotet.

Hagememe

HildeG utfordrar til hagememe, eg blir med eg også.

1. Hvis du kunne, ville du leid inn en hagedesigner? Hvis nei, hvorfor – hvis ja: hvem?
Nei, vil ha full kontroll sjølv!

2. Er du fornøyd med størrelsen på hagen din. Ville du hatt den større, mindre? Hvorfor?
Ville gjerne hatt større, ja. Pr i dag har me ca eit halvt mål, men skulle gjerne hatt eit mål flatmark i tillegg. Fint med kupert og bratt terreng, men det har jo sine begrensingar. Her skulle me hatt drivhus, frukthage, fleire grønsaker, roser, tre, litt av alt i grunnen.

3. Nevn minst to hagegale du misunner (ikke på noen negativ måte, da…) – og hvorfor(og ikke nødvendigvis for hagerelaterte ting, det er tross alt november…)
Berit for rosene i Sunnmørshagen hennar, og Solfrid for alt det vakre ho får fram frå frø.

4. Ville du flyttet hagen din til en annen klimasone hvis du kunne? Hvilken?
Ja, ein klimasone ned! I forhold til resten av Bergensområdet er det litt kaldt i Blåbærhagen, fordi me ligg litt høgt (kan ein kalle 170 moh høgt?). Så eg føler meg snytt for alle planter som burde kunne gå her på Vestlandskysten men som ikkje går hos oss. Trur eg. Eg kan jo prøve meg...

5. Hager du alene, eller sammen med din kjære? Hva bidrar han/hun med?
Me er like involvert begge. Stauder, roser, løkar, tja, egentlig alt som blømer er mitt felt. Han er opptatt av trea og kjøkkenhagen, og han har store planar om å lage eit japanskinspirert landskap rundt eit par kampesteinar. Begge er involvert i planlegginga av det strukturelle, me samarbeider bra om bygging og graving (han tar dei tyngste taka, eg oppmuntrar og dirigerar). Vedlikeholdsarbeid gjør me i grunnen begge, eg tar stort sett lukinga, han tar stort sett grasklipping. Eg er sjeleglad for å ha ein mann som delar mi store glede i hagen!

6. Hvorfor hager du?
Fordi det er noko av det beste eg veit. Kan ikkje la vere. Årsaken må ligge langt tilbake i ein graut av arv og miljø og gamle frøkatalogar.

7. Ser du en åndelig/metafysisk dimensjon i hagen?
Tja, det gir meg sjelefred i alle fall. Viktigst er kanskje at det er eit rom (også på det metafysiske planet) for meg og familien min der me kan tilbringe gode stunder saman.

8. Har du begynt å glede deg til våren, eller gleder du deg mest til jul foreløpig?
Vår! Ja! Snart!

Ein overlevande

Denne opiumsvalmua dukka opp i hagen i sommar. Lurar på kor lenge frøet har lege i mørket før det vart vekt til live når eg begynte å rote i jorda?

Forglemmegei

Gamle hagar har ofte også fungert som søppelfylling, før i tida var ein ikkje så nøye med kvar ein gjorde av bosset sitt... Så også her i Blåbærhagen. Ein god del gammalt skrap har blitt grave opp og kasta på forsvarleg vis, men eg finn stadig gamle potteskår og glasbrot. Då tenker eg at det er nesten som eit vindu i tida, tilbake til dei som budde her ein gong. Kanskje pleide dei å ete frukost på servise med roser og forglemmegei? Var det dei som planta alle krokusane? Og ville ha turkise veggar i kjellaren?

Første innlegg i ny hageblogg!

Eg har tilbragt mange år i leiligheit i byen. I alle desse åra har også vore i vekslande grad lidenskapelig opptatt av planter. Dei siste tre åra har eg hatt hageparsell i Fløen parsellag, det har vore til god hjelp i å stagge lengta etter eigen hage. Men til slutt var det nok, og sidan me også trengte større plass innandørs begynte me å kikke etter ein ny plass å bu der det var rom for oss alle både inne og ute. Me trudde det ville ta lang tid, men allereie etter andre visninga me var på slo me til. Så i november 2007 blei eg endeleg hageeigar! Me har kjøpt halvparten av ein tomannsbolig frå 1952. Begge delane av huset var til sals, treng vel ikkje seie at me valte side ut frå hagen! Tomta er ikkje så stor, den skrår mot aust og i sommarhalvåret skal det vere sol her heile dagen. Delar av tomta er regelrette villniss av mellom anna spirea og parkslirekne. Huset vårt ligg øvst i ein bakke, og bak oss er det berre villmark med blandingsskog og fjell milevis innover. Så det er ein riktig så usjenert hage heilt i skogkanten.

I følge ein av naboande var dette i si tid den finaste hagen i området, det er det ikkje så lett å sjå no... Så langt har me berre sett hagen på vinterstid så me er litt usikre på korleis det vil bli. Men me ser fram mot ein spennande vår der me gradvis skal finne ut kva som bur i denne hagen, korleis me vil ha det og kva me skal gjere for å få det slik!